İsteyip de söyleyemediğim çok şey varrrrr...

Sene 2015 ve Onlar Hala İnsanlar...

Gel, asırlardan uzan da tut ellerimi sımsıcak

Yoksa bendeki çocuk da böyle çaresiz kalacak

Öfke, ile beslenen çocuklar yalnızdırlar

Ve ümitleri çiçeklerden, acıları tarihlerden 

Senin gibi benim gibi, onlar da hep insandılar 

Ve sevgiye inandılar 

Ve saygıya inandılar

Onlar biraz terk edilmiş biraz küskün çocuktular

Sanki biraz incitilmiş sanki yetersiz sevilmiş

Sanki utandılar kavgadan ve sustular

Hep incilenen gözyaşları kurusun inançlarında 

sene 1945 onlar da hep insandılar 

ve sevgiye inandılar

ve saygıya inandılar

senin gibi benim gibi...
                                                                                               Sezen Aksu

Bizim gibi...

                                                                                                                          

Gezginler Postası

İlk değil

Bu son değil

Bu ilk telaş son hazan değil

Eskimiş yüzüm aynalarda

Gözlerim dalar zamanlara...  

Bir tebessüm yeter tanışmaya, paylaşmaya...Boşuna değil, sadakadır tebessüm...

Aynalarda yüzümüzün eskidiğini anlamaya fırsat vermez buralar. Çünkü hep gençtir buralar ve hep bu yüzden aldatırlar, aldanırlar...

Görmeyiz bizden olmayanları. Oysaki onlar bilirler kimler geldi, kimler geçti buralardan.
Onlarda gençtiler. Gelip geçenlerle gençliklerini geçirdiler, aldanan yüzleri izlediler...
Umutlandılar, heyecanlandılar, kendilerini aradılar ve de kendilerini buldular.

Biz "since" bilmem kaç yılının siyah beyaz resmine bakarken onlar renkli hatıralarına baktılar...

Belki bizim kadar okumadılar ama çok okuyanın değil, çok gezenin bildiğini gösteren gözleriyle bizlere baktılar...

Bizim onları içimize, aramıza almaya ihtiyaçları yoktu. Onlar zaten buradandılar. Ama sanki yaş geçmiş iş bitmiş dercesine sandalyeler onlardan uzaklaştılar ve hep bize yanaştılar...




Bildikleriyle değil, yaptıkları ile ilham oldular...

Onlar ki 80 yıllık ömürlerine dünyaları sığdırmışlar, bir mehtap seyri uğruna Tac Mahal'e iki kere vardılar, Niagara şelalesinin esintisi altında soluklandılar, Amerikayı karışladılar. Ve tabi öncesinde kendi vatanları ile hem hal oldular...

Sonrada gelip yıllar içinde nice gençlerin yaşlandığına şahit olan meşhur "Börekçi"mizde yanımıza oturup yediğimiz böreğin değil gördüklerimizin, göreceklerimizin hatıralarımızda canlı kalacağını bize hatırlattılar...

Bir de yanımıza oturduğu için teşekkür etmezmi hiç.. Ah isminin değil Albay oluşunun bilinip karış karış gezmeleriyle genç kalan amca asıl biz sana bizimle konuşma inceliğinde bulunduğunuz için teşekkür ederiz...

Ve de dünyayı Hindistan'dan gezmeye başlayın tavsiyesinde bulundular :)

SNOWWWWWWW

Since 2010

Once upon a time...

Any words to explain how this place becomes our Home!

Any words to explain how these people build such a friendship!

Any words to explain how it is possible hoping not to graduate!

Any words to explain that these are not exagration :)

Boğaziçi University will be our Home even after 2015!

Let it snow bcs happiness is the truthhhhh

Tüm yorgunluğuma ve uykusuzluğuma rağmen bugünün heyecanını klavyenin tuşları ile de paylaşmadan uyursam....

 Yıllar sonra masamdaki kar küremi, her gün kar ne zaman yağacak diye kontrol ettiğim hava durumunu, sabah uyandığımda kar küreme değil gökyüzüne bakarak mutlu olduğumu, sınav sonrası özgürlüğümü hayal edip çalıştığım notlarımı, içine korkusuzca daldığım  beş trafiğini, arkadaşlarımla yeni yerler keşfetmenin heyecanını, Levent sokaklarında özgürce oynadığım karları, güzide okulumuzda yeni keşfettiğim sessiz sakin mekanları, ısınmak için koştuğumuz kantini ve içtiğimiz portakal suyunun tadını, son enerjimiz ile sıcacık evimizin hayalini kurarak koştuğumuz Aşiyan yokuşunu...

Hatırlar mıyız acaba?

Bizim de bir Eternal Sunshine of the Spotless Mind hatıramız olmuş mudur acaba????

Bugün için çok şükredelim ve hep böyle güzel günlerimizde güzel insanlarla olmayı dileyelim...

P.S. : Hayat bazen 1 lira verip kulağına hediye ettiğin 4 şarkıyla şenlenir :)

          *Redd-Mutlu Olmak İçin

          *Teoman-Hayalperestsin

          *Beatles-Hey Jude

          *Levent Yüksel-Medcezir

All we need is...

Huzur...
Söylerken bile rahatlatan,
Anlamlı sessizliği tattıran,
Gözlerini kapadığında,
Seni alıp kendine götüren kelime.
Huzur...
Yanı başındayken unutulan,
Özlendikçe kıymetlenen,
Sevdiğin sesler kulağına fısıldandığında
Hissettiğin kelime.
Huzur...
Gökyüzüne baktığında gördüğün,
Nefes aldığında hissettiğin,
Yaradanın senin içine yerleştiği,
Her an kalbinde hissettiğin kelime.
Huzur...
Sıcak odanın camından kışı izlediğin,
En sevdiklerinle olduğuna şükrettiğin,
Bu şarkı hiç bitmesin dediğinde,
Sana bu satırları yazdıran kelime.
Huzur...

Düşündükçe Düşündüren Şeyler...

Hep küçük şeyler bizi usandıran 

Küçük şeyler bizi utandıran

Hep küçük şeyler, küçük şeyler bizi yarıştıran

Küçük şeyler bizi uzlaştıran

Küçük şeyler, hepsi de küçücük şeyler

Bizi yönlendiren, sevindiren, düşündüren

Hep kısa anlar, mutluluklar

Hayal görür uzun zamanlar

Hep kısa anlar karar verdiğimiz

Sonra günler boyu neden diye düşündüğümüz

Kısa anlar, hepsi de kısacık anlar

Bizi yönlendiren, sevindiren, düşündüren

Hep büyük düşler, büyük düşler peşinde koştuğumuz

Sonra nerdeyiz diye içinde kaybolduğumuz

Hep büyük düşler elimle tutamadığım

Hiç görmediğim, yaşamadığım

Büyük düşler hepsi de küçücük şeyler

Bizi yönlendiren, sevindiren, düşündüren

Hep küçük şeyler bizi savaştıran

Küçük şeyler bizi barıştıran

Hep küçük şeyler seni sevdiğim

Küçük şeyler seni üzdüğüm

Küçük şeyler, hepsi minicik şeyler

Bizi yönlendiren, sevindiren, düşündüren

                                                                                                           Bülent Ortaçgil